Sí, a mucha gente no le gusta el jazz. Menudo rollo, saxofón por aquí, trompeta por allá, qué pesadez, a mí me gusta oír canciones, no improvisaciones estridentes... Bueno, tal vez no hayas escuchado este disco… Aquí tienes canciones cantadas por dos de los artistas más grandes que la música ha conocido, junto a una sección rítmica de auténticos maestros
En
1956 Ella y Louis estaban en un momento culminante de sus respectivas carreras
y grabar un disco juntos parecía una idea perfecta. Por un lado, la primera
dama del jazz, con una voz cristalina y brillante, además de una gran capacidad
de improvisación, sobre todo en el llamado scat
(cantar melodías y ritmos sin palabras). Actuó en el Jazzaldia donostiarra
en 1975, con gran éxito y record de asistencia en su fecha.
Por
otro lado, Louis Armstrong, uno de los “fundadores” del jazz, nacido en el
mismísimo Nueva Orleans, trompetista y cantante, con una voz ronca y un gran
sentido del humor. Apodado Satchmo y Pops, contribuyó a transformar el jazz, desde su condición inicial
de música de baile, en una forma de arte popular.
El
disco tuvo tanto éxito que grabaron una segunda parte (Ella and Louis Again, otra vez) y más tarde una inolvidable versión
de la ópera Porgy and Bess, de George
Gershwin (autor también de la famosa Rhapsody
in Blue, que se puede oír como banda sonora en la película Manhattan de
Woody Allen).
¿Por
qué llevártelo a una isla desierta?
Porque Ella and Louis es uno de los
álbumes más mágicos del jazz. Relajado, natural, hermoso, dinámico y divertido,
este álbum encantará incluso a los oyentes más reticentes al jazz y puede ser
un punto de partida para empezar a apreciar este tipo de música. Recomiendo
empezar por el tema Isn’t this a lovely
day (¿No hace un día maravilloso?) y dejarse llevar por la ensoñación de un
día de lluvia en el que, como dice la letra, “realmente no importa si el cielo
está gris porque, si puedo estar contigo, hace un día maravilloso”…
Puedes escuchar
el disco en youtube o en spotify.
Bai, jende askori ez zaio jazza gustatzen. A ze aspergarria, saxofoia hemendik, tronpeta handik, ze astuna, niri gustatzen zait abestiak entzutea, ez inprobisazio zaratatsuak... Agian ez duzu disko hau entzun... Hemen dituzu musikak ezagutu dituen artistarik handienetako bik abestutako abestiak, atal erritmikoko benetako maisuekin batera.
1956an Ella eta Louis beren ibilbideen une gorenean
zeuden eta elkarrekin disko bat grabatzeak ideia perfektua zirudien. Alde
batetik, jazzeko lehen dama, ahots garden eta distiratsuarekin, inprobisatzeko
gaitasun handiarekin, batez ere scat deiturikoan (hitzik gabeko doinuak eta
erritmoak abestea). 1975ean Donostiako Jazzaldian jo zuen, arrakasta handiz eta
bere garaiko asistentzia errekorrarekin.
Bestalde, Louis Armstrong, jazzaren "sortzaileetako" bat, New
Orleansen bertan jaioa, tronpetista eta abeslaria, ahots lakar eta umore-sen
fin batekin. Satchmo eta Pops ezizenez ezagunari esker, jazza, hasiera batean
dantza-musika bezala jaioa, arte herrikoia bihurtzen joan zen..
Diskoak arrakasta handia izan zuen, eta bigarren zati bat (Ella and Louis
Again, berriz ere) eta geroago George Gershwinen Porgy and Bess operaren
bertsio ahaztezin bat (Rhapsody in Blue ospetsuaren egilea, Woody Allenen
Manhattan filmean soinu-banda gisa entzun daitekeena) grabatu zituzten.
Zergatik eraman uharte huts batera? Izan ere, Ella and Louis jazzaren album
magikoenetako bat da. Erlaxatua, naturala, ederra, dinamikoa eta dibertigarria,
album honek jazzarekiko uzkur diren entzuleak liluratuko ditu eta musika mota
hau estimatzen hasteko abiapuntua izan daiteke. Gomendatzen dut: Isn’t this a lovely day (Ez al da egun zoragarririk?) kantuarekin hastea eta
euri-egun baten ametsetan murgiltzea, non, letrak dioen bezala, "benetan
ez dio axola zerua gris badago, zurekin egon banaiteke, egun zoragarria bada"...
Diskoa youtuben edo spotifyn
entzun dezakezu.
|
Personal: Louis Armstrong
(voz, trompeta), Ella Fitzgerald (voz), Ray Brown (bajo), Herb Ellis
(guitarra), Oscar Peterson (piano), Buddy Rich (batería) |