Goizero bezala, eta erdi lotan, nire aurpegiari begiratzen diodanean ispiluan…
Nor ikusten dut?
Familiako aita
ondradua, ohitura denez, goizeko zazpietan jaikitzen dena lanera joateko?
Edo...ia egunero,
gupidarik gabe, lanaldi partzialeko langileak aukeratzen dituen arduraduna,
lanbide baldintza lotsagarriekin: miseriazko soldatak, etenik gabeko lan orduak
segurtasun neurririk eza?
Edo...Elizkoi
katolikoa, igandero mezatara bere emazte eta seme-alabekin joaten dena eta maiz
jaunartzen duena (aldez aurretik aitorlekutik pasa ondoren, noski)?
Edo...Bere
emazteari, ahal duenean, engainatzen diona honek ezer jakin gabe?
Edo...Futbolarenganako
grina asetzen duena, hala futbol zelaian nola etxean telebistaren aurrean?
Edo...Zerga-kontseilari
on batek aholkaturik, berari dagozkion zergak ekiditen duen zergadun “azkarra”?
Ez jarraitu
ispiluari begiratzen, zeren zeure burua hobeto ezagutuz, ez duzu SEKULA SANTAN
ispiluaren aurrean duzuna agurtuko.